Boek
Nederlands

Boven water : gedichten

Miguel Declercq (auteur)
+1
Boven water : gedichten
×
Boven water : gedichten Boven water : gedichten

Boven water : gedichten

Miguel Declercq (Oostende, 1976) schrijft en tekent. In een vorig leven publiceerde hij bij De Arbeiderspers de dichtbundels Person@ges (bekroond met de Hugues C. Pernathprijs 1998) en Zomerzot/Somersault, alsook de experimentele roman Wat Chloë overkwam. Vervolgens liet hij tien jaar lang nauwelijks iets van zich horen. In Boven water vertelt hij u waarom.
Titel
Boven water : gedichten
Auteur
Miguel Declercq
Taal
Nederlands
Editie
1
Uitgever
Utrecht: De Arbeiderspers, 2012
60 p. : ill.
ISBN
9789029584883 (paperback)

Besprekingen

De titel van deze bundel zou in feite ook op de dichter Miguel Declercq kunnen slaan. Nadat hij aan het eind van de vorige eeuw een opmerkelijke intrede maakte met een paar postmoderne dichtbundels en een intrigerende roman, bleef het een decennium lang stil, tot de dichter onlangs opnieuw boven water kwam. Dat stilzwijgen wordt in de nieuwe bundel regelmatig behandeld. Het lijkt erop dat de dichter zelf last kreeg van een soort van woordindigestie, waarvan hij nu is genezen (of zichzelf genezen acht). De bundel opent inderdaad met een vers ‘Na het avontuur’, dat ook poëticaal gelezen kan worden. Er is sprake van ‘over het paard getild en doodgeknuffeld’ en een spreken in onverstaanbare ‘palindromen’. Tegelijk echter zijn die wendingen ook nogal kritisch, aangezien alle dynamiek en ieder leven aan lijken te ontbreken. Niet toevallig kantelt het vers door erop te wijzen dat de noden zich buiten de literatuur aandienen en niet in het experiment: de natuur gaat ten onder, dieren verdrink…Lees verder
Ruim tien jaar heeft de Vlaamse dichter en romancier gezwegen alvorens ‘Boven water’ te komen met deze, gelijknamige, bundel. Een van de laatste gedichten heet ‘Op het droge’: 'Dit gedicht / is als een klap in het gezicht / van deze tijd. / Terwijl het water stijgt, / terwijl ik moeizaam ouder word, / terwijl mijn wereld als een kaartenhuisje rond me instort, / komen er woorden uit mijn hand.' De voorgeschiedenis krijgt gestalte in zo’n veertig karakteristieke, sterk samenhangende gedichten, waarin het lijden aan de wereld, de verwarring en tegenstrijdigheid, het aan de grond zitten, het dolen en niet thuiskomen de grondtoon vormt. Maar: 'Op een dag wordt ge wakker en licht ge het anker. Uw schepen verbrandt ge / opdat ze niet weer uitentreuren / in verkeerde handen zouden vallen.' Lang niet altijd is Declercq zo expliciet, hij is ook een meester in het stemmig en suggestief aan elkaar lassen van allerlei (realistische) beelden, zoals in: 'De regen valt met bakken uit de hemel. / De …Lees verder